Zaburzenia równowagi elektrolitycznej - ogranizm ma niedobory sodu, potasu, magnezu i/lub chlorku. Powodują zwiększone ryzyko zawrotów głowy oraz omdleń. Są efektem regularnego wywoływania wymiotów i stosowanie środków przeczyszczających.

Uszkodzenia dziąseł i zębów - głównie próchnica i erozja szkliwa. Wpływają na to często dostające się do jamy ustnej kwasy żołądkowe na skutek wymiotów.

Powiększenie ślinianek (gruczołów ślinowych) przyusznych oraz podżuchwowych, w wyniku mechanicznego podrażnienia jamy ustnej.

Opuchlizna twarzy i policzków (przez częste wywoływanie wymiotów).

Suche, podrażnione od kwasów żołądkowych gardło, co powoduje jego częste bóle.

Odwodnienie organizmu, a w efekcie wysuszona skóra i śluzówki oraz zaparcia.

Zaburzenia pracy serca na skutek zaburzeń elektrolitowych lub poważnych niedoborów wapnia (czyli hipokalcemii) - arytmia (nieregularne bicie), osłabiony mięsień sercowy, niewydolność pracy serca, wstrząs kardiogenny czy zawał serca.

Niskie ciśnienie krwi, wpływające na odczuwanie bólów głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia czy równowagi.

Osłabienie mięśni.

Osłabiona praca jelita grubego, przez częste stosowanie substancji przeczyszczających - prowadzi do uszkodzenia jelita, zaparć, powstawania żylaków. W ekstremalnych przypadkach również do tak zwanego wypadnięcia jelita grubego.

Uszkodzenie płuc - kwas żołądkowy, który podczas wymiotów wędruje z żołądka do jamy ustnej, może trafić do płuc, wypalając je. Jest to ogromne ryzyko dla zdrowia, powoduje też zapalenia i infekcje.

Uszkodzenia układu pokarmowego. Częste wymioty mogą wywołać: choroby trzustki, krwawienia przełyku, bóle brzucha czy wzdęcia. Najgroźniejsze jest jednak możliwe pęknięcie przełyku lub żołądka i wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. 

Artralgia - ból stawowy bez podłoża zapalnego.

Przy nadmiernej, wyczerpującej aktywności fizycznej - choroby stawów, niszczenie torebek stawowych i/lub chrząstek - organizm nie ma czasu na regeneracje.

Wypadanie włosów, niska odporność, trudniej gojące się rany, zaburzenia smaku oraz węchu i anemia (niedokrwistość) - z powodu niedoborów cynku (anemia może być również wywołana niedoborami żelaza czy witamin z grupy B).

Blizny na dłoniach od wkładania ręki do gardła wywołując wymioty.

Opuchlizna nóg, na skutek nagromadzenia zbyt dużej ilości wody w organizmie. Reaguje tak organizm osoby chorującej na bulimię, kiedy to przez dłuższy czas nie wywoływała wymiotów, a zdążył się on już do tego przyzwyczaić. Odczuwa więc w efekcie nadmiar zgromadzonych płynów.

Zaburzenia cyklu miesiączkowego, powodujące jej zanik - może to nawet doprowadzić do bezpłodności.

Śmierć - przy skrajnym wyniszczeniu organizmu i nieleczeniu zaawansowanej już choroby.